piątek, 28 lipca 2017

podstawą jest wychowanie "Stigmata" Beatrix Gurian


Każdy ma jakąś tajemnicę. Skrywa sekret, którego nie chce wyjawić światu. Mama Emmy skrywała tajemnicę nawet przed samą sobą. Jednak zawsze prawda wyjdzie na jaw.



Beatrix Guarian

Studiowała wiedzę o teatrze i literaturoznawstwo. Pracowała jako redaktor w telewizji. Obecnie pisze powieści dla młodzieży i dorosłych, oraz prowadzi warsztaty pisarskie.

Emma to nastoletnia córka pielęgniarki ze szpitala pw. Maryi Panny. Pewnego dnia życie młodej osoby diametralnie się zmienia. Dowiaduje się o wypadku, o samochodzie mamy w zbiorniku wodnym i o tym, że ciała jej mamy nie odnaleziono, ale na pewno leży na dnie jeziora. Emma pogrążona w smutku i żalu nie wychodzi z pokoju. Przez dwa tygodnie rezygnuje z kontaktu ze światem. Jest tylko ona, pokój mamy i jej zapach. Aż nagle przychodzi do niej paczka. 
Czyżby kryły się w niej kolejne kondolencje? A może są to rzeczy mamy z pracy. Jednak nie. Paczka skrywa coś gorszego. Album z tylko jednym zdjęciem. Fotografia dziecka z podpisem:

Jeśli chcesz wiedzieć, kim są mordercy twojej matki, zgłosisz się.  Najlepiej jeszcze dzisiaj.

Zacznijmy może od okładki. ONA JEST CUDNA! Nie dość, że się błyszczy w świetle, to jeszcze ma piękne zdobienia. W prawym dolnym rogu znajduje się medalion, który ma duży związek z powieścią, ale nie do końca w tej wersji. Jedynym minusem okładki jest to, że wypukłe litery się wycierają. Bardzo szkoda, że tak się właśnie dzieje :( 

A jeśli chodzi o samą książkę. 
Okej, początek mnie w ogóle nie wciągnął, wręcz nudził. Czytałem rozdział, a po nim przerwa na coś bardziej interesującego, typu zmyć podłogę. Jednak jakoś tak po setnej stronie coś się przełamało. Stwierdziłem, że baaardzo się myliłem co do powieści. Zwroty akcji, ciągłe pytania, setki niewiadomych, skrawki układanki, którym brakuje początku i ciągły brak zaufania do wszystkich.

Książka jest podzielona jakby na trzy części, które się przeplatają. Jeden z rozdziałów jest o wydarzeniach z teraz, kolejny z dzieciństwa mamy Emmy- Agnes, następny z wydarzeń sześć tygodni przed chwilą obecną. Z jednej strony było to nawet ciekawe, ale zdarzało się, że denerwowała mnie ciągła zmiana czasu. 

Czytając Stigmatę napotkamy kilkanaście zdjęć z przeszłości. Wskazówki dla Emmy, elementy układanki, które dziewczyna musi połączyć zanim będzie za późno.
Są one wykonane przez niemieckiego fotografa Erola Guriana


Zemsta jest moja, mówi Pan, a gniew mój będzie przerażający. Jeszcze tylko dwadzieścia cztery godziny, Emmo, i wszystko się skończy

Stigmata, to powieść niemieckiej pisarki Beatrix Gurian, która zanosi nas na skrzydłach swojej powieści do starego zamku otoczonego wzniesieniami gdzieś w Szwajcarii. Miejsce to skrywa makabryczną historię, która od ponad pięćdziesięciu lat nie ujrzała światła lamp telewizyjnych. 

Podsumowując.
Stigmata Beatrix  Gurian, to powieść, która przenosi nas do tajemniczej doliny, która skrywa nie jednej sekret. Początek powieści jest mało ciekawy i nie zachęcający, jednak cicha woda brzegi rwie! W mojej skali książka uzyskuje 9/10 pkt.


Wydawnictwo



Sebastian

2 komentarze:

  1. Na grupie już nasłuchałam się twoich zachwytów nad tą książką :D
    Muszę przyznać, że już kiedyś słyszałam o tej książce i bardzo chciałam ją przeczytać (wcale nie ze względu na okładkę xD), ale jakoś tak wyleciała mi z głowy i na długi czas o niej zapomniałam. Cieszę się, że mi o niej przypomniałeś. Zwłaszcza, że książka ma mroczny klimat i pojawia się zagadka kryminalna, a ostatnio mam straszną faze na kryminały i thrillery wszelakie
    Buziaki :*
    pomiedzy-wersami.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No widzisz, musisz przeczytać XD

      Pozdrawiam <3

      Usuń